فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٩ - پاسخ دو شبهه

سنگ ها نشستند، چنين اعلامى در آن شرايط مناسبت ندارد، زيرا دوستى على جاى شبهه و اشكال نبود، بلكه همه افراد جامعه ايمانى، با هم برادر و دوست هستند، چنان كه مى فرمايد: (إنّما المؤمنون إخوة)[١] و نيز (المؤمنون والمؤمنات بعضهم أولياء بعض...).(٢)

پاسخ دو شبهه

كسانى كه مدارك حديث غدير را در كتب اهل سنت مطالعه كرده اند، اذعان دارند كه اين حديث از رسول خدا(صلى الله عليه وآله) صادر شده و صحابه و تابعان و بعداً هم علماى اسلام، آن را سينه به سينه نقل كرده اند و معتقدند كه پيامبر فرمود: «من كنت مولاه فعلىّ مولاه» ولى مى گويند مولى در لغت عرب به معنى «أولى» نيامده است، و مبناى استدلال بر زعامت على پس از پيامبر اين است كه مولى در حديث غدير به معنى اولى به نفس است.

در پاسخ، يادآور مى شويم كه در قرآن مجيد به تصريح بسيارى از مفسران، مولى به معنى اولى آمده است، چنانكه مى فرمايد:

(فاليومَ لا يُؤخذ مِنكُم فديةً ولا مِن الّذين كَفَرُوا مأويكُمُ النارُ هى موليكُم وبئس المصير).(٣)

«پس امروز نه از شما فديه اى پذيرفته مى شود و نه از كافران، جايگاهتان آتش است و همان براى شما سزاوارتر است، و چه بد فرجامى است!».[٢]